60 ilde yapılan seçim anketi siyasetteki oy kayıplarını gösterdi

Gündemar Araştırma, eylül anketinde Yeni Parti için %30,64, AKP için %28,24 destek bildirdi; iki parti arasındaki fark 2,4 puan oldu.

Şirkete atfedilen sonuçlar, kararsızların yanı sıra görüş belirtmeyenlerin ve seçimi protesto edeceğini söyleyenlerin oransal dağıtımından sonraki tabloyu gösteriyor. Dolayısıyla açıklanan oranlar, katılımcıların herhangi bir dağıtım uygulanmadan verdiği yanıtlarla aynı anlama gelmiyor; sıralamayı değerlendirirken bu işlem önem taşıyor.

Araştırmanın saha çalışmasının 22–30 Eylül 2026 döneminde, 60 il sınırları içinde toplam 2.400 kişiyle yürütüldüğü belirtiliyor. Görüşmelerde telefon ve yüz yüze yöntemler birlikte kullanılmış olsa da bu yöntemlerin örneklem içindeki payları açıklanan bilgiler arasında bulunmuyor.

Yeni Parti yükselirken AKP geriliyor

Şirketin aylık karşılaştırmasında Yeni Parti’nin desteği 3,69 yüzde puan artarken AKP’nin oranı 0,16 yüzde puan geriliyor. Bu iki değişimin büyüklüğü, açıklanan son ölçümdeki hareketin ağırlıklı olarak Yeni Parti tarafında gerçekleştiğini gösteriyor; ancak artışın hangi partilerin seçmenlerinden kaynaklandığı yalnızca toplam oranlardan çıkarılamıyor.

Gündemar tablosunda İYİ Parti %7,77 ile DEM Parti’nin %7,63 oranının üzerinde yer alıyor; aylık gerilemeler sırasıyla 0,44 ve 0,46 yüzde puan olarak veriliyor. Zafer Partisi 1,12 yüzde puan artışla %5,81’e ulaşırken MHP, 0,28 yüzde puan kayıpla %5,46 düzeyinde bulunuyor.

Aynı karşılaştırmada CHP için açıklanan %3,63, önceki ölçümün 1,36 yüzde puan altında kalıyor. Anahtar Parti’nin desteği 0,78 yüzde puan azalarak %2,83’e, Yeniden Refah Partisi (YRP) desteği ise 1,30 yüzde puan düşerek %2,51’e iniyor.

Bolat seçmen geçişlerine işaret ediyor

Sonuçları sunan Gündemar Araştırma Başkanı Prof. Dr. Tamer Bolat, Yeni Parti’ye yönelişi yalnızca CHP seçmeniyle açıklamıyor. Bolat’ın değerlendirmesine göre, geçmişte AKP veya MHP tercihi yapmış bazı seçmenler de bu partiye destek veriyor; ancak aktarılan bilgiler bu geçişleri gösteren ayrıntılı tabloları içermiyor.

Bolat, AKP desteğindeki gerilemeyi değerlendirirken geçmiş seçimlerle karşılaştırma yapıyor ve ekonomik güçlükleri etkili bir unsur olarak gösteriyor. Bu açıklama araştırmacının nedensellik yorumunu oluşturuyor; açıklanan oy tercihleri tablosu tek başına ekonomik koşulların seçmen davranışındaki etkisini ölçmüyor.

CHP’deki değişimi ise Bolat, parti yönetimine ilişkin anlaşmazlıklar ve yargı süreciyle ilişkilendiriyor. Bununla birlikte, söz konusu hukuki sürecin kapsamı, kararın tarihi ve kesinleşme durumu aktarılan bilgilerde yer almıyor; bu nedenle anket oranı, hukuki gelişmelerin sonucunu doğrulayan bir veri olarak değerlendirilemiyor.

Dağıtım yöntemi ve hata payı

Açıklanan bilgilerde hata payı, ağırlıklandırma ölçütleri ve dağıtım öncesindeki kararsız seçmen oranı bulunmuyor. Bu eksikler, Yeni Parti ile AKP arasındaki farkın istatistiksel anlamlılığı hakkında kesin bir değerlendirmeye izin vermiyor; aylık değişimleri yorumlamak için de önceki araştırmanın karşılaştırılabilir yöntemle yapılmış olması gerekiyor.

Ayrıca il sayısı ve toplam katılımcı miktarı, örneklemin yaş, bölge ve diğer demografik özellikler bakımından Türkiye seçmenini ne ölçüde temsil ettiğini tek başına göstermiyor. Telefonla yapılan görüşmelerle yüz yüze görüşmelerin nasıl birleştirildiği ve protesto yanıtlarının hangi kuralla dağıtıldığı, sonuçların değerlendirilmesinde açıklık bekleyen başlıklar arasında yer alıyor.

Eğer karşılaştırılabilir yeni ölçümler aynı sıralamayı gösterirse, Yeni Parti’nin farklı seçmen gruplarındaki desteğinin sürekliliği daha somut biçimde tartışılabilir. Buna karşılık sıralama dağıtım yöntemine veya örneklem farklılıklarına duyarlıysa, mevcut tabloyu kalıcı siyasi değişim olarak okumak için yeterli dayanak oluşmaz; sonuçları değerlendirmede belirleyici unsur yöntem ayrıntıları ve bağımsız ölçümler olacaktır.