Kişiye özel yürüyüş eğitimi diz osteoartrit ağrısını 2,5 puan azalttı

University of Utah tarafından yayımlanan 10 Ekim tarihli basın bültenine göre, Ağustos 2025'te The Lancet Rheumatology dergisinde çıkan 68 kişilik bir çalışmada kişiye özel yürüyüş eğitimi, diz osteoartrit ağrısını 12 ayda 2,5 puan azalttı.

Kanıt düzeyi Orta (tutarlı gözlemsel veriler veya küçük çalışmalar): randomize, plasebo kontrollü çalışma, kişiye özel yürüme açısı eğitimini, ağrının sıfır ila 10 arasındaki aynı ölçekte 1,3 puan iyileştiği sahte eğitimle karşılaştırdı.

University of Utah'ta makine mühendisliği yardımcı doçenti olan Scott Uhlrich, müdahalenin yalnızca belirtileri değil, eklem yüklenmesini hedef aldığını belirtti. Uhlrich, "Osteoartritli kişilerde dizdeki yüksek yüklerin ilerlemeyi hızlandırdığını ve ayak açısını değiştirmenin diz yükünü azaltabileceğini biliyorduk," dedi. "Dolayısıyla biyomekanik bir müdahale fikri yeni değil ancak etkili olduklarını gösteren randomize, plasebo kontrollü çalışmalar yoktu."

Çalışma, dizin iç veya medial kısmında hafif ila orta derecede osteoartriti olan kişilere odaklandı. Bülten; katılımcıların yaşlarını, cinsiyet dağılımını veya beyan edilen çıkar çatışmalarını belirtmedi ve çalışmanın federal araştırma desteği aldığını, US Department of Veterans Affairs kurumunun ise çalışma fonlayıcısı olarak listelendiğini aktardı.

Katılımcılara önce MR taramaları yapıldı ve hareket yakalama kameraları hareketi kaydederken sensörlerle donatılmış bir koşu bandında yürüdüler. Araştırmacılar, ayak parmaklarını 5° veya 10° içe ya da dışa çevirmenin etkilenen dizdeki basıncı azaltıp azaltmadığını test etti; ardından diz yükünü düşüren bir yürüyüş modeli her kişi için seçildi.

Bu seçim önemliydi çünkü aynı ayak açısı herkeste işe yaramadı. Uhlrich, "Önceki çalışmalar herkese aynı müdahaleyi reçete ediyordu; bu da bazı bireylerin eklem yükünü azaltamamasına, hatta artırmasına neden oluyordu," dedi. "Her bireyin yeni yürüyüş modelini seçerken kişiselleştirilmiş bir yaklaşım kullandık; bu da bireylerin dizlerindeki yükü ne kadar hafifletebildiklerini geliştirdi ve muhtemelen ağrı ile kıkırdak üzerinde gördüğümüz olumlu etkiye katkı sağladı."

Değerlendirmenin ardından 34 katılımcı kişiye özel yürüyüş eğitimi, 34 katılımcı ise sahte eğitim aldı; yani katılımcılar olağan ayak açılarını korurken eğitim sürecini takip etti. Her iki grup da, ayak pozisyonu belirlenen aralığın dışına çıktığında titreşim geribildirimiyle sinyal veren ve kaval kemiğine takılan bir cihaz eşliğinde haftalık altı koşu bandı seansını tamamladı. Biyogeribildirim, insanların genellikle otomatik olarak yaptığı hareketleri ayarlamasına yardımcı olan gerçek zamanlı bir işarettir.

Gözetimli eğitimin ardından katılımcılar, yürüyüş modelini günde en az 20 dakika uygulamaya teşvik edildi. Bültende, takip testlerinin katılımcıların reçete edilen ayak açılarını ortalama yaklaşık bir derece içinde koruduklarını gösterdiği belirtildi.

Birinci yılda ağrı, kişiye özel eğitim grubunda sahte gruba kıyasla daha fazla iyileşti. Keşif amaçlı bir analizde, müdahale grubundaki katılımcıların yaklaşık %91'inde klinik olarak anlamlı bir ağrı azalması görülürken, bu oran karşılaştırma grubunda %66 oldu. Uhlrich, "Plasebo grubuna kıyasla bildirilen ağrı azalması, ibuprofen gibi reçetesiz bir ilaçtan bekleyeceğiniz ile OxyContin gibi bir narkotikten bekleyeceğiniz düzey arasında bir yerdeydi," dedi.

MR sonuçları, yürüyüş modelini değiştiren katılımcılarda kıkırdak bileşimi belirteci olan T1rho'daki kötüleşmenin daha yavaş olduğunu düşündürdü. İkinci bir MR ölçümü gruplar arasında anlamlı bir farklılık göstermedi. Bültende, müdahale grubundaki iki katılımcı ve sahte gruptaki bir katılımcı diz ağrısının artması nedeniyle çalışmadan ayrılmış olsa da, ciddi bir advers olay bildirilmediği aktarıldı.

Çalışma kıkırdağın yeniden inşa edildiğini veya osteoartrit ilerlemesinin kalıcı olarak durdurulabileceğini gösteremez. Ayrıca evrensel bir içe basma veya dışa basma açısı da tanımlamamaktadır. Test edilen değişikliklerin hiçbiri diz yükünü azaltmadığı için bazı olası katılımcılar hariç tutuldu; bu nedenle bulgular tüm diz kireçlenmesi hastaları için değil, diz iç kısmında hafif ila orta derecede medial osteoartrit bulunan seçilmiş kişiler için geçerlidir.

Nisan 2026'da Clinical Biomechanics dergisinde yayımlanan ayrı bir randomize çalışma, diz osteoartriti olan 50 kişide biyogeribildirim eğitimini inceledi. Kontrol grubu da dahil olmak üzere üç grubun tümünde aktiviteye bağlı ağrı ve fiziksel işlev iyileşti; ancak yalnızca yürüyüş modeli hakkında geribildirim alan grupta bir ay sonra diz yükleme ölçümünde %7,6'lık kalıcı bir azalma görüldü.

Okuyucular açısından temel çıkarım, ayak açısının bir değerlendirme yapılmadan değiştirilmesi gerektiği anlamına gelmez. Bildirilen fayda, birey için hangi yürüyüş ayarlamasının diz yükünü azalttığının ölçülmesine ve ardından bu modelin zaman içinde eğitilmesine bağlıydı.

Kaynak: ScienceDaily Health tarafından yeniden yayımlanan University of Utah basın bülteni, 10 Ekim 2026.

Atlas360 sağlık araştırmalarını aktarır, tıbbi tavsiye vermez.