Türkiye'de siyasi ilişkilerde ilke yerine güç vurgusu

Türkiye'deki siyasi ve toplumsal ilişkilerde ilke yerine gücün, fikir yerine çıkarın öncelikli olduğu belirtiliyor. Bu durumun, farklı eğilim, sınıf ve inançlara sahip kesimler arasında ortak bir savaşçı ruh hali yarattığı ifade ediliyor.

Bu ruh halinin temelinde, nesiller boyu süregelen, değişime dirençli bir zihniyetin yattığı değerlendiriliyor.

Çıkar ve keskin topluluk doğrularının, düşünceyi bir araç haline getirdiği ve bunun önüne hiçbir şeyin geçemediği bir varoluş hali gözlemleniyor. Türk siyasi sisteminin, Osmanlı döneminden bu yana bu çelişki içinde olduğu belirtiliyor.

Bu durumun, Türkiye'de çok partili düzenin gerçek anlamda çoğulcu bir yapıyı ortaya çıkaramamasına neden olduğu öne sürülüyor. Çok partili sistemin, çıkar dağıtan aracı grupların sayısını artırmaktan öteye geçemediği ifade ediliyor.