Smiles Meyer ‘Son Akşam Yemeği’ni trans modellerle canlandırdı

Hyperallergic'in 19 Ekim tarihli özel haber ve röportajına göre Smiles Meyer, 2024 tarihli fotoğraf projesinde Leonardo da Vinci'nin "Son Akşam Yemeği" tablosuna trans modelleri yerleştirdi.

Los Angeleslı sanatçı, 1495–98 yıllarına ait tabloyu yeniden yorumlayarak kişisel cinsiyet kimliğini, Elizabeth Ohlson Wallin'in çalışmaları da dahil olmak üzere, dini sahneleri kullanan daha geniş bir queer ve trans pratiğine bağlıyor.

Hyperallergic'e göre Los Angeles'ta yaşayan trans fotoğrafçı ve müzisyen Meyer, San Diego'da muhafazakar bir Katolik ortamda büyüdü. Erken dönemde şair olma arzusunu anlatan Meyer, yayına "İlk başta kelimelere aşıktım" dedi.

Hyperallergic'in aktardığına göre, 18 yaş civarında queer olduğunu açıkladıktan sonra şiddetli depresyon yaşayan Meyer ilaç tedavisine başladı. Meyer, "Antidepresanlar hüznümü çekip almış gibiydi ama aynı zamanda yazma becerimi de tamamen yok etti; bu birçok sanatçının mücadele ettiği bir durum" dedi ve ekledi: "Yaratıcı açıdan tamamen tıkandığımı hissettiğim bir yıldı."

Meyer, 2018'de basılı görselleri kolaj malzemesi olarak kullanarak fotoğraf çekmeye başladı. Bu pratik, Hyperallergic'in on yıla yaklaştığını belirttiği bir fotoğrafçılık kariyerine dönüştü.

"The First Gathering" başlıklı 2024 projesi, Meyer'ın bir "Mary + I" kapağı ve performans sanatçısı Maris için çekilen gece kulübü şeytan çıkarma görüntüleri dahil olmak üzere dini temalı diğer çalışmalarını takip ediyor. Meyer, Hyperallergic'e Judith Butler'ın metinlerinin "trans bireylerin yaratılış gücünü nasıl sahiplendiği" konusundaki düşüncelerini şekillendirmeye yardımcı olduğunu söyledi.

Meyer bu çerçevenin, kendisini "ilahi olmanın ne anlama geldiğini İsa veya gökteki Tanrı ile ilişkilendirdiğimiz bir şey olarak değil, hepimizin içinde yaşayan bir şey olarak yeniden değerlendirmeye" yönelttiğini belirtti.

Kaynak: özel haber ve röportaj, Hyperallergic, 19 Ekim 2026