Yalnızlık ve izolasyon 5,8 yıl daha az sağlıklı yaşamla ilişkili

10 Ekim'de Nature Communications dergisinde yayımlanan bir makaleye göre, Tulane University tarafından 277.489 yetişkinle yürütülen gözlemsel bir çalışma, yalnızlık ve sosyal izolasyonu depresyon ile anksiyeteden uzak geçen sürenin 5,8 yıla kadar daha az olmasıyla ilişkilendirdi.

Kanıt derecesi: Orta (tutarlı gözlemsel veriler veya küçük çalışmalar). 10 Ekim tarihli Nature Communications çalışmasında Tulane araştırmacıları, sosyal bağ ölçümlerini hastalıksız yaşam beklentisine dönüştürdü; en büyük ruh sağlığı farkını ise erkekler gösterdi.

Çalışma, başlangıçta yedi majör kronik hastalığı bulunmayan 40 ila 69 yaş arası yetişkinleri inceledi: diyabet, kalp hastalığı, akciğer hastalığı, demans, kanser, depresyon ve anksiyete. Araştırmacılar, bu hastalıklar olmadan yaşanan yılları tahmin etmek için 50 yaşı referans noktası olarak kullandı.

Tulane University Celia Scott Weatherhead School of Public and Tropical Medicine'da HCA Regents Seçkin Kürsü Sahibi ve profesör olan başyazar Lu Qi, “Genel olarak çalışma, sosyal izolasyon ve yalnızlığın hastalıksız yaşam beklentisi üzerinde önemli bir etkisi olabileceğini ortaya koydu,” dedi. “Buna hem fiziksel hem de ruhsal hastalıklar dahildir.”

Makale, sosyal izolasyon ve yalnızlığı birbiriyle ilişkili ancak farklı maruziyetler olarak ele aldı. Sosyal izolasyon, sosyal bağların ölçülebilir eksikliği olarak tanımlanırken yalnızlık, sosyal temas olsa dahi ilişkilerin kalitesinden duyulan memnuniyetsizliği ifade etti.

Fiziksel sağlıkla olan ilişki, ruh sağlığıyla olan ilişkiden daha küçüktü. Hem yalnızlık hem de sosyal izolasyon bildiren kadınlar, hiçbir maruziyet bildirmeyen kişilere kıyasla majör fiziksel hastalıklardan uzak 2,4 yıl daha az yaşarken erkeklerde bu süre 1,7 yıl daha azdı.

“Bu durum kadınlar ve erkekler arasındaki cinsiyet farklılıklarına dayanıyor,” dedi Qi. “Araştırmamız erkeklerin yalnızlıktan etkilenmeye daha duyarlı olduğunu buldu. Ayrıca kadınların erkeklerden daha uzun yaşama eğiliminde olduğunu da biliyoruz.

Belirli hastalıklarda cinsiyete bağlı avantajlar var.”

Çalışma, en doğrudan başlangıçta incelenen 40 ila 69 yaş aralığındaki orta yaşlı ve yaşlı yetişkinler için geçerlidir. Kaynak metinde ülke dağılımı, fonlama ayrıntıları veya bildirilen tahminler için güven aralıkları sunulmadı.

Kaynak metin, ABD'deki yetişkinlerin yaklaşık yarısının yalnızlık yaşadığını ve neredeyse bir o kadarının sosyal olarak izole olduğunu belirten 2023 tarihli bir rapora atıfta bulundu. Bu arka plan, araştırmacıların sağlık yükünü neden yalnızca göreli risklerle değil, yıllar bazında nicelendirmeye çalıştıklarını açıklamaya yardımcı oluyor.

Çalışma, sağlıklı yaşam beklentisindeki farklılıklardan yalnızlığın veya sosyal izolasyonun kendisinin sorumlu olup olmadığını belirleyemez. Gözlemsel bir analiz olarak ilişkileri tespit edebilir; ölçülmemiş faktörler ise hem sosyal kopukluğa hem de daha sonraki hastalıklara katkıda bulunabilir.

Yaşam tarzı, iki maruziyet için farklı önem taşıyor gibi göründü. Daha iyi beslenme, düzenli egzersiz, yeterli uyku ve sigara kullanmama gibi daha sağlıklı alışkanlıklar, sosyal olarak izole bireyler arasında hastalıksız yıl kaybının daha az olmasıyla ilişkilendirildi. Tulane özetine göre aynı durum yalnızlık için görülmedi.

Araştırma ekibi, ek nüfus gruplarını incelemeyi ve analizde gözlemlenen sağlık etkileriyle yalnızlık ve sosyal izolasyonun doğrudan bağlantılı olup olmadığını test etmek için klinik çalışmalar kullanmayı planlıyor. Bu sonraki çalışmalar için bir tarih verilmedi.

Kaynak: Nature Communications'ta yayımlanan hakemli çalışma; Tulane University/ScienceDaily özeti, 10 Ekim.

Atlas360 sağlık araştırmalarını aktarır, tıbbi tavsiye vermez.