Infantino'nun projesine karşı çıkmıştı: Lamour görevinden ayrıldı

FIFA Operasyon Direktörü Kevin Lamour, Infantino’nun özel yatırım planını eleştirmesinden haftalar sonra 17 Ağustos 2026’da ayrıldı.

Ayrılık, Dünya Kupaları dahil FIFA turnuvalarının ticari ve biletleme haklarına özel sermaye ortaklığı getirecek bir tasarının geri çekilmesinden sonra geldi. Kurumun kısa açıklaması, kararın gerekçesine ilişkin ayrıntı vermedi.

17 Ağustos ayrılığı

FIFA, Lamour ile çalışma ilişkisinin 17 Ağustos 2026 itibarıyla sona erdiğini bildirdi. Açıklamada, “FIFA ile Kevin Lamour arasındaki Operasyon Direktörü olarak çalışma ilişkisi 17 Ağustos 2026’da sona ermiştir. FIFA, Kevin’a iki yıllık hizmetleri için teşekkür eder ve gelecekte başarılar diler” denildi.

FIFA Genel Sekreteri Mattias Grafström’ün çalışanlara gönderdiği e-postada ise tarafların “yollarını ayırma konusunda anlaştığı” aktarıldı. Bu ifade, kurumun kamuya açık metninden daha fazla bağlam sunsa da ayrılığın hangi şartlarla gerçekleştiğini açıklamadı.

Lamour, Kasım 2024’te FIFA’ya katılmıştı ve daha önce UEFA’da Genel Sekreter Yardımcısı olarak görev yapmıştı. FIFA hiyerarşisinde Infantino’nun iki kademe altında yer alan Lamour, kurum içi operasyonların en üst düzey yöneticilerinden biriydi.

FFE’de yüzde 21 satış planı

Gerilimin merkezinde FIFA Forward Enterprise adı verilen proje vardı. Plan, FIFA organizasyonlarının ticari ve biletleme haklarını yönetecek yeni bir şirket kurulmasını ve bu şirketin yüzde 21’inin özel yatırım şirketlerine satılmasını öngörüyordu.

Lamour, geçen ay projeyi “tek bir kişinin projesi” diye nitelemiş ve FIFA yönetiminin süreçte “yanıltıldığını” söylemişti. Bu çıkış, kurum içinde üst düzey bir yöneticinin Infantino’nun en tartışmalı ticari hamlelerinden birine doğrudan itiraz etmesi bakımından ayrıştı.

Lamour, FIFA çalışanlarının görevinin “futbola hizmet etmek” olduğunu savundu ve başkanlık tarzını da hedef aldı. “Bir başkan insanları bir araya getirmeli, birleştirmeli ve ilham vermeli. Bugün ise tam tersini yaşıyoruz” dedi.

Lamour, FIFA’ya sadakat yükümlülüğü bulunduğunu kabul ederken, çalışma arkadaşlarına ve “bazı değerlere” karşı da sorumluluk taşıdığını söyledi. “Bunun bedeli işimi kaybetmekse öyle olsun. Bu kararı anlar ve saygı duyarım. En azından bu gece rahat uyurum” ifadelerini kullandı.

Konfederasyonlardan açık direnç

FFE planına UEFA, Concacaf ve Asya Futbol Konfederasyonu karşı çıktı. UEFA, tasarının uygulanması halinde Dünya Kupası’nı boykot etmeyi değerlendirebileceğini bildirdi.

Tepkilerin ardından Infantino’nun yeni şirketin yüzde 21’ini özel yatırım şirketlerine satma planı geri çekildi ve proje askıya alındı. Süreçte Infantino’nun kıdemli danışmanlarından Carlos Cordeiro da görevinden ayrıldı.

Bu tablo, FIFA’nın gelir üretme arayışı ile konfederasyonların turnuva hakları üzerindeki siyasi etkisi arasındaki gerilimi görünür kıldı. Dünya Kupası gibi organizasyonların ticari hakları, yayıncılar, sponsorlar, federasyonlar ve biletleme ortakları için küresel futbol ekonomisinin en değerli alanları arasında yer alıyor.

Kongre hesabı zorlaşıyor

FFE krizinin etkisi, Infantino’nun gelecek mart ayında yapılacak FIFA Kongresi’ndeki olası başkanlık hesabına da taşındı. UEFA ve Concacaf, Infantino’nun dördüncü dönem için aday olması halinde kendisini desteklemeyeceklerini açıkladı.

Concacaf içinde bu çizgiye uymayan ülkeler de var. Meksika dahil bazı federasyonlar Infantino’ya destek verirken, Afrika, Güney Amerika ve Okyanusya konfederasyonları da FIFA Başkanı’nın arkasında durdu.

İskoçya Futbol Federasyonu pazartesi günü Infantino’ya desteğini çeken kurumlara katıldı. İngiltere, Galler, Kuzey İrlanda ve İrlanda Cumhuriyeti federasyonları daha önce benzer bir tutum almıştı.

Futbol yönetimi alanında çalışan FairSquare adlı kuruluş ise FIFA’ya gönderdiği mektupta Infantino’nun yeniden başkan adayı olmasına izin verilmemesini istedi. Bu talep, krizin yalnızca ticari yapı üzerinden değil, yönetişim ve adaylık meşruiyeti üzerinden de tartışıldığını gösteriyor.

Üç olası rota

Eğer FFE tamamen rafa kaldırılırsa, FIFA kısa vadede konfederasyonlarla siyasi gerilimi azaltabilir; buna karşılık özel yatırım yoluyla yeni gelir modeli kurma seçeneği kapanır. Bu durumda küresel futbol ekonomisinde mevcut sponsor ve biletleme düzeni korunur, ancak benzer finansman arayışları başka formatlarda yeniden gündeme gelebilir.

Eğer Infantino Kongre öncesinde yeterli destek toplarsa, Lamour’un ayrılığı kurum içi muhalefetin sınırlı kaldığı bir olay olarak değerlendirilebilir. Bu senaryoda FIFA yönetimi karar alma hızını korur, fakat Avrupa ve Kuzey Amerika’daki federasyonlarla ilişkilerde onarım ihtiyacı sürer.

Eğer karşı blok genişlerse, Kongre süreci FIFA içinde daha sert bir yetki tartışmasına dönüşebilir. Bu yol, FIFA için yönetim istikrarını, konfederasyonlar için turnuva katılım siyasetini, sektör için de yayın ve sponsorluk anlaşmalarında güven takvimini doğrudan etkiler.