İmamoğlu davası savcıdan tutukluluğa devam talebi geldi

İmamoğlu davası, savcının tutukluluğun sürmesi talebi ve beklenen dijital raporlar nedeniyle yeni bir ara karara odaklandı.

Tutuklu İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu, gazeteci Merdan Yanardağ, İmamoğlu'nun siyasi danışmanı Necati Özkan ve Hüseyin Gün'ün yargılandığı dosyada savcı ara mütalaasını sundu. Sanıklar, dosyada yer alan “siyasal casusluk” iddiası kapsamında tutuklu yargılanıyor.

Savcının talebi, davanın bu aşamasında mahkemenin tutukluluk değerlendirmesini hangi çerçevede yapacağına ilişkin en kritik başlıklardan biri oldu. Ara mütalaa, nihai karar anlamına gelmiyor; mahkemenin ara kararından önce savcılığın mevcut dosya durumuna ilişkin görüşünü ortaya koyuyor.

Savcı tutukluluğun sürmesini istedi

Savcı, ara mütalaasında sanıkların tutukluluk halinin devamını talep etti. Gerekçe olarak dosyada “siyasal ve askeri casusluk şüphesine ilişkin somut delillerin bulunduğu” görüşünü bildirdi.

Bu ifade, savcılığın suçlamayı yalnızca siyasal casusluk başlığıyla değil, askeri casusluk şüphesiyle de ilişkilendirdiğini gösteriyor. Ancak bu aşamada mahkeme, savcılığın talebini kabul etmek, reddetmek veya ek incelemelerin tamamlanmasını beklemek gibi usuli seçeneklere sahip.

İmamoğlu duruşmaya, ayrı görülen diploma davasındaki savunmasının ardından katıldı. Bu durum, İBB Başkanı hakkında farklı yargı süreçlerinin aynı dönemde ilerlediğini ve duruşma takviminin siyasi gündemle birlikte hukuk gündeminde de yakından izlendiğini ortaya koydu.

Yanardağ iddianameye itiraz etti

Duruşmada ilk söz alan isim Merdan Yanardağ oldu. Yanardağ, suçlamanın kapsamının geniş yorumlandığını savunarak iddianamenin siyasi nitelik taşıdığı iddiasını dile getirdi.

Yanardağ, duruşmada şu ifadeleri kullandı: "Bu davadan bir ceza çıkarsa Türkiye'deki herkes casusluktan yargılanabilir. Bu iddianamede imzası olan Can Tuncay bugün Adalet Bakan Yardımcısı'dır. Bu makam siyasi makamdır. Bu makamdaki kişi siyasi toplantılara katılıyor. AKP iktidarının imzası bu iddianamenin altında var".

Bu beyan, savunma tarafının dosyayı yalnızca delil değerlendirmesi üzerinden değil, iddianamenin hazırlanma süreci ve siyasi bağlamı üzerinden de tartışmaya açtığını gösteriyor. Mahkeme açısından belirleyici konu ise bu itirazların dosyadaki maddi delillerle nasıl ilişkilendirileceği olacak.

Yanardağ'ın sözlerinde adı geçen Can Tuncay, iddianamede imzası bulunduğu belirtilen kişi olarak anıldı. Kaynak metindeki bilgiye göre Tuncay'ın bugün Adalet Bakan Yardımcısı olduğu ifade edildi; savunma, bu görevin siyasi niteliğine dikkat çekti.

Dijital raporlar hâlâ bekleniyor

Dosyada öne çıkan başlıklardan biri de dijital delillerin incelenmesi. Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu, Emniyet ve Milli İstihbarat Teşkilatı'ndan istenen ek raporların mahkemeye henüz ulaşmadığı öğrenildi.

Bu raporların dosyaya girmemiş olması, yargılamanın delil değerlendirmesi bakımından tamamlanmamış bir aşamada bulunduğunu gösteriyor. Dijital materyallerin neyi gösterdiği, savcılığın iddiası ile savunmanın itirazları arasındaki temel ayrım noktalarından biri haline gelebilir.

BTK, Emniyet ve MİT'ten beklenen teknik incelemeler, özellikle dijital kayıtların kaynağı, bütünlüğü ve yorumlanması açısından önem taşıyor. Mahkeme, ara kararını verirken mevcut delil durumu ile beklenen raporlar arasındaki dengeyi değerlendirecek.

Hukuki süreçte iki olası rota öne çıkıyor. Mahkeme savcının talebini benimserse sanıkların tutukluluk durumu sürecek; aksi yönde bir değerlendirme yapılırsa adli kontrol veya tahliye gibi farklı tedbirler gündeme gelebilecek.

Ek raporlar dosyaya ulaştığında, yargılamanın ağırlık merkezi teknik bulgulardan savunma beyanlarına kadar daha geniş bir zemine taşınabilir. Raporların gecikmesi ise davanın takvimini ve ara kararların gerekçelendirilmesini etkileyecek başlıca belirsizlik olarak duruyor.

Davanın siyasi etkisi, sanıkların kimlikleri nedeniyle mahkeme salonunun dışına da taşmış durumda. İmamoğlu'nun İBB Başkanı sıfatı, Yanardağ'ın gazeteci kimliği ve Özkan'ın siyasi danışmanlık rolü, dosyanın kamuoyunda yalnızca ceza yargılaması olarak değil, siyaset ve ifade özgürlüğü tartışmalarıyla birlikte izlenmesine yol açıyor.